این شعر هم واسه کسانی که گه گاهی دلشان میگیرد منتظر دعای خیرشان میمانم

ساکنان دریا پس از مدتی دیگر صدای امواج را نمی شنوند چه تلخ است روایت غمبار عادت...

ای کاش عادت زبانم نشده باشد که میگویم اللهم عجل لولیک الفرج

بـا همه لحــن خوش آوایــیــم            دربــدره کوچـــه تــنــهـــــایــیــم

ای دو سه تا کوچه زما دورتر           نـغـمــه تـو از هـمـه پـر شــورتـر

کـاش که این فاصله را کم کنی          مـهــنـت ایــن غافـله را کـم کــنی

کاش که همسایه ی ما می شدی         مــایــه ی آســایــش ما می شـدی

هـر که بـه دیدار تـو نـایل شـود                 یک شـب حـلـال مـسـائــل شـــود

نوش مرا حال خوشی دست داد         ســـیـنـه مـارا عـطشـی دسـت داد

نــام تو بردم لــبم آتــش گرفـت          شـعلـه بـه دامان ســیاوش گـرفـت

نام تـو آرامه ی جــان من است          نـامه ی تـو خــط امـان مـن اسـت

ای نگـــهت خواســـتگه آفــتاب          بر من ظـلمت زده یـک شب بتاب

پــرده بـر انـداز ز چشــم تــرم                  تــا بـتـــوانــم بــه رخــت بـنگـرم


ای نــفســت یــارو مـــدد کــار مــــا            کـــی وکـــجـــا وعــــده دیـــدار مـــــا ؟

دل مسـمندم ای جـان بـه لـبت نـیاز دارد       به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

            
به مکـه آمـدم ای عشـق تا تـو را بـینــم       توای کـه نقطه عـطفی به اوج آیـینم
            

کـدام گوشـه مشــعر کــدام کونــج منـار      به شوق وصل تو در انتظار بنشینم
            
روا مبـــاد که بــر بنده ات نظر نـــکنی          روا مباد کـه ارباب جـز تـو بـگذینم  
          
چو روکنی به رحت درد ورنج نشناسی        ز لـطف روی تـو دسـت از تـورنـج نشـناسـیم

دل را پر از طراوت عطر حضور کن



آقا تو را به حضرت زهرا ظهور کن



آخر کجایی ای گل خوشبوی فاطمه؟



برگرد و شهر را پر از امواج نور کن



شبهای جمعه یاد تو بیداد می کند



آدینه ای ز کوچه دنیا عبور کن



آقا چقدر فاصله اندوه انتظار؟



فکری برای این سفر راه دور کن



آقا! چقدر زجه زنیم و دعا کنیم



یا باز گرد یا دل ما را صبور کن

قرار بود که من، با قرار تر باشم

در این هزار زمستان، بهار تر باشم

قرار بود که در غارت شب وحشی

ز انتظار سحر، انتظار تر باشم

قرار بود که در کوچه های بودن تلخ

برای آمدنت استوار تر باشم

قرار بود که تنها تو را بخوانم و بس

در این کویر، تو را دل سپارتر باشم

قرار بود...وفا کردی و نکردم من

چنین مباش که از خار، خوارتر باشم

قسم به آمدن و عدل و صلح و لبخندت

روا مدار کزین وامدارتر باشم

پيغمبر(ص) فرمودند :

لا تنقضى الساعة حتى يملك الارض رجل من اهل بيتى يملاء الارض  عدلاً كما ملئت جوراً يملك سبع سنين .

قيامت منقضى نخواهد شد تا اين كه مردى از اهل بيت من به سلطنت رسد و او زمين را پر از عدل و داد كند ، چنان كه پر از ظلم شده باشد و مدت سلطنت هفت سال است .


نمیدونم چقدر دیگه قراره گناه کنیم
ظلم و ستم و فساد از این بیشتر؟
خدایا ما صبرمون به اندازه ی شما نیست
        

نقل قول

این شعر هم واسه کسانی که گه گاهی دلشان میگیرد منتظر دعای خیرشان میمانم ساکنان دریا پس از مدتی دیگر صدای امواج را نمی شنوند چه تلخ است روایت غمبار عادت... ای کاش عادت زبانم نشده باشد که میگویم اللهم عجل لولیک الفرج

انصافا خیلی قشنگ بود

آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد
شاید دعای مادرت زهرا بگیرد
آقا بیا تا با ظهور چشمهایت
این چشمهای ما کمی تقوا بگیرد
آقا بیا تا این شکسته کشتی ما
آرام راه ساحل دریا بگیرد
آقا بیا ، تا کی دو چشم انتظارم
شبهای جمعه تا سحر احیا بگیرد
پایین بیا ، خورشید پشت ابر غیبت
تا قبل از آن که کار ما بالا بگیرد
آقا خلاصه یک نفر باید بیاید
تا انتقام دست زهرا را بگیرد